hayatımızda eksik kalan kırılma anları

Bazende tolere edersin
Hep tolere edersin….
Sonra ufak bir şey olur karşı taraftaki kişiyi bir daha görmek konuşmak istemezsin. İçsel patlama yaşanır ve karşı taraf anlam veremez

Sen niye bizi üzüyorsun dostum konularınla hafta sonuna girerken... kfjdj
Bunu bir defa daha yazdığımı hatırlıyorum, tekrar yazacağım birkaç eklemeyle. Söylemek isteyip de söyleyemediğim birkaç şey olmuştur. Bazılarında zamanlamayı kaçırmışımdır, bazılarında gerek görmemişimdir. Salağa da yatmışlığım olmuştur. Bunların en büyük sebebi söylediklerimden sonradan pişman olmamaktı. İnsanın söyledikleri, söylemediklerinden daha çok pişman ediyor bazen. Ben böyleyim yani. Hayatta en önemli şey wellness ya:d duygusal/sosyal welness için yöntemlerimden biri "diline sahip olmak" :d Deneyimler sonucu elbet.
Hem bazı şeyler söylense de durumu değiştirmez. Bizi sadece bilinmezlik, ya şöyle olsaydı? kısmı cezbediyor. Bu da gayet makul. Eskiden biz küçükken bazı kitaplar vardı, "macera tüneli" kitapları. Hatırladınız mı? İşte "şunu yapacaksan şu sayfaya git", kendi hikayeni kendin yaratırdın. Bazen sona ulaştığımda beğenmez ve tekrar denerdim, diğerini seçsem ne olurdu diye diğerini seçerdim, sayfalar, beni yine aynı sona götürürdü. Bazen böyledir. Söylesen de aynı olur.
Evet içimizi kıydın r-k, kızım uyan artık lkjdslk

Hayatın bana öğrettiği en büyük tecrübe, eline geçen fırsatları iyi değerlendirmek zorundasın. Her konuda.
Bununla paralel olarak, kendi hayatımdan "keşke" kelimesini uzun yıllar önce çıkardım.
Ve bir süre önce "acaba" kelimesini çıkardım hayatımdan.
Keşke ile yaşarsan bir adım ileriye gidemezsin, sürekli acaba dersen yeni hayal kırıklıkları yaşarsın.
Bir şeyleri değiştirme gücü vardır insanın ama her şeyi değil. O yüzden, o kırılma anlarında aldığın aksiyon, geleceğini ve izleyeceğiniz yolu seçmenizi sağlıyor. Yine kontrol sizde, herkes kendi seçimlerinden sorumludur bu hayatta.

Susmak bazen çözüm gibi gelse de birikince daha olumsuz etki de yaratabiliyor ancak tabii ki sorunları çözerken, konuyu başka tarafa çekmeden konuşmayı başarabilmek çok önemlidir yoksa yerine göre susmak daha doğru olacaktır.

Kırılma ânı falan değil de; bundan 3 ya da 4, hadi 5 akşam önce bir sigara yaktım. Huyum değildir; içmiyordum çünkü. Ben içki içmezsem hiç sigara içmem. Günlerce içki içmeyeyim, hiç sigara yakmam.

Ayın ışığı vardı karşı apartmanın damında; görüyordum, aydı. Ben sigaramı bitirmeden yükselmeye başladı. Aslında ilk defa ayın yükselişini izliyordum.

Gayri ihtiyari şöyle bir arkama baktım; belki de ürperdim. “Allah’ım,” dedim, “ne güzel şeyler yaratıyorsun...”

Bir şiir cümlesi geldi aklıma:

Aya mı güldün, yoksa bu ne güzel gece?

Gözümden yaş döküldü; kime ağladığımı bilmeden uyudum sonra. Zaten 5 gün boyunca saat 21.00 bile olmadan uyudum. Hiçbir şeye isteğim yoktu; sadece sırtım ağrıncaya kadar uyumak istiyordum.

Allah herkese o şiir cümlesi kadar romantik, huzur verici bir hayat nasip etsin.