Hani Herşeyin Başladığı Yerde - İclal Aydın

FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
⚪ Konu yazarı en son 2755 gün önce aktifti
Hani Herşeyin Başladığı Yerde - İclal Aydın​
​

Ben sana sevmenin ne demek olduğunu öğrettim​

Sende bana, seni sevmenin ne kadar yanlış olduğunu​

şimdi sırada gitmek var…​

yüreğimde kalan emanet sevgini vererek​

çıkacağım hayatından​

ve nasıl girdiysem yalan gözlerine​

öylece akıp gideceğim​

bir kaç damla gözyaşıyla birlikte​

yanaklarından süzülüp dudaklarında son bulacağım​

hani her şeyin başladığı yerde?​

şimdi sırada susmak var…​

şiir bitince başlayacak sessizliğim​

duymayacaksın bir daha seni seviyorum sözünü benden​

bir başkasının söylediği en güzel söz bile​

titretemez yüreğini bundan sonra​

ve hiçbirşeyin değerini kavrayamaz benliğin​

ben sustukça…​

suskunluğum saklıdır​

ihanetinin suçlusu olan ‘dilinde’​

hani bana herşeyim dediğin​

yani yalanlarınla yaraladığın yerde……​

şimdi sırada gülmek var…​

gözyaşıyla geçen yıllara inat gülmek!​

yağmurlarla yarışmaktan vazgeçmek…​

ama ben sende unuttum gülüşümü​

girişinde parkı olan şehirlerde kaldı tüm sevinçlerim​

çokça aşk.. özlem.. isyanlar ve gözyaşı​

işte sana gençliğim!​

oysaki herşey güzeldi bir zaman​

adam gibi ağlamak bile koymuyordu​

bugünkü sahte gülüşler kadar….​

şimdi sırada isyan var…​

‘sonsuza dek’ diyen dillere​

aşkın gücüyle asılan yollara​

kolarımda beklerken ellerde gördüğüm sahte yüreklere​

ve bana hatırla diye bıraktığın gecelere​

isyan nerde başlar bilirmisin sen?​

sevgiyle çarpan kalbin ihanetle durduğu yerde…​

şimdi sırada mazıyı gömmek var…​

sonu hüsranla biten seneleri​

hepsi seninle yaşanmıştı​

mevsimlerin bir tadı vardı eskiden​

seni bana sevdiren yüzündeki imkansızlıktı​

mutluluk mu? uzun zamandır uğramadı​

çünkü o uzaktaki bir şehrin tozlu kaldırımlarında kaldı….​

şimdi sırada özlemek var huzurla geçen yılları​

yalansız..dolansız.. tüm saflığınla​

kollarımda uyandığın sabahları​

terminallerde yaşanan burukluğu ve​

geceleri uyurken yanımda duran sıcaklığı özlemek​

o sıcaklık şimdi​

resimlerin hatırlattığı anılarda saklı….​

şimdi sırada unutmak var…​

yaşanan ya da yaşanamayan güzel günleri​

büyüsü bozuldu bu sevdanın​

en iyisi kurutmak hayalleri ve bir daha kurmamak​

düşünmemek geçmişi..​

ve sürdürmemek yalan yüreğinde yarattığım​

hiç bir geleneği!​

bir güzelliktin uzun zaman önce yüreğimde yer eden​

şimdilerde ise çirkin ruhunla birlikte​

kaybolup giden…..​

şimdi sırada teşekkür var…​

‘sevgili’ olmayı başardığın zamanlarda​

yaşattığın mutluluklar için.​

pınarlarımı kurutup başkasına ağlamamı engellediğin için.​

benliğinde yer eden anıları benimle yaşamayı​

tercih ettiğin için.​

ve en önemlisi bir dilim ekmeği ikiye böldüğün için….​

aslında sana o kadar çok teşekkür borçluyum ki….​

mesala derslere sarhoş girişim!​

hiç bir şiirimi istediğim gibi bitiremeyeşim!​

acıları yüreğime kazıyıp mutluluğumu gölgeleyişin!​

çok sevdiğim şarkıları unutuşum​

hepsi senin eserin teşekkürler sevgilim…..​

kalabalıklar ortasında yalnızlığı tattırdın​

bakamaz olduğum uğruna kırdığım dostların yüzüne​

açamıyorum odamın pencersini​

güneşe olan utancımdan!​

o çok sevdiğim rüzgar benden uzakta esiyor şimdi​

sonbahar da kustu…​

yapraklar öyle güzel sararmıyor​

oysa tek sırdaşımdı seni bana sevdiren kasım yağmuru​

gençliğimi çöpe atım sayende​

ve yıktın beni ayakta tutan son umudu​

teşekkürler sevgilim son kez teşekkürler​

şimdi herkes biliyor gözlerinin kahverengi adınında​

kahpenin biri olduğunu…​
 
Geri