Bence güvensizlik en çok şüphe duyanı yorar.
Çünkü şüphe duyulan kişi bir noktadan sonra ya kendini savunmaktan vazgeçer ya da o kişiden uzaklaşır ama şüphe duyan insan kafasının içinde hiç susmayan bir sesle yaşar. Sürekli kanıt arar, en küçük ayrıntıları büyütür, kimsenin aklına gelmeyecek anlamlar yükler. En çok kendine ağır bir yük bindirir.
Ama bu şüphelenilen kişinin yıpranmadığı anlamına gelmesin. Sürekli kendini açıklamak zorunda kalmak, masumken hesap vermek insanın değer duygusunu aşındırır. Bir süre sonra “Ne yaparsam yapayım yetmeyecek” hissi doğar ve bu da insanı sessizce tüketir. Bu nedenle kısa vadede suçlanan incinir, uzun vadede ise güvensizlikle yaşayan kişi yorulur.
