Sadece dünyevi telaşlar mı, dünyevi zevk içindeyken de, etrafımızı göremeyebiliyoruz.
Belki bunu yazmam, anlatmam doğru değil, özür dilerim beni evin deli oğlanı olarak bilin, böbürlenmiyorum. Yerin adını da yazayım.
Adana'da Reşatbey'de Fotografya diye bir yer var, ben oranın müdavimiyim birkaç farklı müdavim arkadaşımla oturuyoruz, yaz vakti, normalde balkon kısmında otururuz benim orada yerim vardır, sanki o masayı babam almış, kimse oturmaz oraya, neyse aşağı taraftayız, bizim oturduğumuz yerden de garsonların oturduğu yer görünüyor, onlar da balkon kısmında ve uçta oturur, arkaları camdandır, ben o gün sağımdaki arkadaşıma bakarken oturan bir garson kardeşimizin sırtını gördüm, sırt da değil böğür deriz, böğrünü gördüm, oturduğu sandalyeden orası görünüyor ve tişörtünde de bir delik var. Şimdi garibanın suratından bile anlarsın, zaten o çocuk 1 hafta sonra yoktu. Tişörtü delik kısaca. Ben gördüm bunu, ağlamaya başladım, zaten dünden alkollüyüm yine yatmamışım filan, o gün de orada içiyoruz falan, gözümden yaşlar akıverdi, peçete aldım, -Ne oldu durduk yere?" dediler, ağlamalarım da meşhurdur zaten. Yarım ağız çocuğun tişörtü delik, ne yapabiliriz? dedim.
Çağırsan, al sana şu kadar desen, al sana tişört desen, olmaz. Dertlendim ben. En iyisi bahşiş verelim hepimiz dedi bir arkadaşım, tamam dedim olur. Bu anlattığım 3-4 sene önce, 200 lira verecek herkes bir bahaneyle.
Bira getiriyor -Sağol kardeşim" diyorum ben kimse görmeden sıkıştırıyorum... Öbürü tuvalete diye kalkıyor "Sağol kardeşim" diyor sıkıştırıyor filan derken biz hepimiz bir şekilde çocuğa o gün günlük aldığından fazla verdik şükür ki.
Bu benim içimi hep parçalamıştır, biz orada haha-hihi yaparken bana bira getiren çocuğun tişörtü delik ayakkabısı patlaksa kendimi keserim o haha-hihi'den de Allah'a mahcup hissederim. Kabullenemem de, yapımda yok hatta yapımızda yok, benim arkadaşlarım da elini cebinden çıkarmayan tiplerdir. Sağolsunlar, hâlimi de bildikleri için o an hemen harekete geçmiştik.
Biraz etrafa bakmak lazım. Gözden kaçmamalı, zaten görüp de adım atmıyor, harekete geçmiyorsak, Allah bizi kara ateşinde yaksın. Müstehak, böyle insan olmaz, olamaz, olmamalı.
