Gitti

Gününü görmedim ey kötü kader
Yatağım iğneydi yaşamım keder
Kula ne ederse kaderi eder
Şu kara defterim dolmadı gitti

Taşlara ektiğim ekinim bitti
Kırık testilerim dolmadı gitti
Türlü dertler verdi divane etti
Diktiklerim meyve vermedi gitti

Ne bir bulut oldum göklerde ağdım
Ne bir dolu oldum boranla yağdım
Tam takır virane hanede doğdum
Bir kez olsun yüzüm gülmedi gitti

Bilemedim bahar ile kışımı
Kaderime mahkûm bahtsız başımı
Su gibi çağlayan şu gözyaşımı
Ömrümde kimseler silmedi gitti

Öksüz Abdil der ki gönlüm hoş değil
Ağırım uçamam cismim kuş değil
Merhametli kulum kalbim taş değil
İki tane taşı bilmedi gitti

Abdil Korkman