Gitme Dur!

Gitme Dur! Yalnızım.

İçimde garip bir hüzün,

Gözlerimde aksamdan kalma karanlık,

Kulaklarımda rüzgarın oluşturduğu uğultu,

Ve yüzümde kaybetme korkusu.



Gitme Dur! Ümitsizim.

Martılar vapur peşinde değiller,

Dalgalar dövmüyor artik kayaları,

El ele tutuşmuyor çiftler parklarda,

Ve kuşlar yuva yapmıyor agaclara.



Gitme Dur! Sensizim.

Bana bakan o gözler yok artik,

Şiir yazmaktan bile sıkıldım.

Yağmur yağmuyor buralara,

Ve yıldızlar ışık saçmıyorlar.



Gitme Dur! AŞKsızım.

Cümlelerin sonunda çoğalıyor ünlem işaretleri,

Serceler ağladıklarında ölmüyorlar artik,

Duygularım karanlığa gömülü,

Ve gözlerim görmüyor senden başkasını.



Gitme Dur! Donuyorum.

İzlediğimiz filmlerdeki yalnızlık bu,

Yüreğim sair sızılarım

Üşüyorum

Son kez sarıl bana n`olur sarıl ısınayım,

Ve sonra git ba`KIŞ`larında buz tutayım...

Metin Aykurt