Jutenya
Üye
-
- Katılım
- 16 Şubat 2013
-
- Mesajlar
- 1.435
-
- Tepkime puanı
- 3
-
- ForumSAL Yaşı:
- 13 yıl 8 ay
- Kıdem:
- Forumun Eskisi
-
- Yaş
- 34
Ve ask bitti…
Geç kalınmış bir pişmanlığın eşiğindeyim şimdi.
Sevginin bir perde gibi gözlerime indiği günler geride kaldı artık.
Sen geride kaldın.
O kadar çok şey değişti ki senden sonra: uyku saatlerim, yediğim yemeklerin tadı, içtiğim çayın rengi, alışkanlıklarım hatta gülüşüm bile …
Değişen sadece bunlar değildi tabi sende değişmiştin.
Sözlerin, bakışındaki masumiyet, yüreğindeki seni sen yapan duyguların. Sen sadece beni değil benden önce senliğini kaybettin aslında.
Kendine bile söyleyemediğin pişmanlığın bir gün çıkacak karsına.
Sesini kıstığın vicdanının çığlıkları bir gün tırmalayacak kulaklarını, o zaman da kaçabilecek misin, o zaman da görmezden gelebilecek misin hatalarını.
Ama sen hiç hata yapmazdın değil mi?
Senin doğruların değişmezdi, sen bir insana bağlı yaşayamazdın.
Olmazsa olmazların vardı senin, aldatmak gibi her yeni güne yeni yalanlarla başlamak gibi.
Hiç düşündün mü peki gerçekten aldanan kimdi?
Şimdi bakıyorum da benim tanıdığım, sevdiğim insan sen değilmişsin.
Aslında sevgim sana yüklediğim anlamdan ibaretmiş.
Sevgime zerre kadar yer vermeğin kalbin gün gelecek o zerreye muhtaç olacak.
Ama o zaman seni karşılıksız seven, hatalarını görmezden gelen, kendinden çok seni düşünen biri olmayacak.
Ben olmayacagım.
O zaman anlayacaksın hersey için geç kaldığını.
Giderken bakmadığın ardını özleyeceksin.
İşte o gün geldiğinde anlayacaksın beni ve o gün geldiğinde ben seni, sana olan sevgimi unutmus olucam .
Ama birsey ezberimde olacak o da bana yaşattıkların.
Bana yaşattıklarını unutmiycam ki aynı hatayı yapmayayım, sevgi diye bir şey olduğuna aldanmayayım.
Değmeyecek insanlara degmeyecek degeri vermeyeyim.
Kimselerin bulamayacağı yere sakladığım seni şimdi orada öldürüyorum.
Yoksun artık benim için.
Sevgili Arkadaşım Fatoş'un Yüreği'nden
Geç kalınmış bir pişmanlığın eşiğindeyim şimdi.
Sevginin bir perde gibi gözlerime indiği günler geride kaldı artık.
Sen geride kaldın.
O kadar çok şey değişti ki senden sonra: uyku saatlerim, yediğim yemeklerin tadı, içtiğim çayın rengi, alışkanlıklarım hatta gülüşüm bile …
Değişen sadece bunlar değildi tabi sende değişmiştin.
Sözlerin, bakışındaki masumiyet, yüreğindeki seni sen yapan duyguların. Sen sadece beni değil benden önce senliğini kaybettin aslında.
Kendine bile söyleyemediğin pişmanlığın bir gün çıkacak karsına.
Sesini kıstığın vicdanının çığlıkları bir gün tırmalayacak kulaklarını, o zaman da kaçabilecek misin, o zaman da görmezden gelebilecek misin hatalarını.
Ama sen hiç hata yapmazdın değil mi?
Senin doğruların değişmezdi, sen bir insana bağlı yaşayamazdın.
Olmazsa olmazların vardı senin, aldatmak gibi her yeni güne yeni yalanlarla başlamak gibi.
Hiç düşündün mü peki gerçekten aldanan kimdi?
Şimdi bakıyorum da benim tanıdığım, sevdiğim insan sen değilmişsin.
Aslında sevgim sana yüklediğim anlamdan ibaretmiş.
Sevgime zerre kadar yer vermeğin kalbin gün gelecek o zerreye muhtaç olacak.
Ama o zaman seni karşılıksız seven, hatalarını görmezden gelen, kendinden çok seni düşünen biri olmayacak.
Ben olmayacagım.
O zaman anlayacaksın hersey için geç kaldığını.
Giderken bakmadığın ardını özleyeceksin.
İşte o gün geldiğinde anlayacaksın beni ve o gün geldiğinde ben seni, sana olan sevgimi unutmus olucam .
Ama birsey ezberimde olacak o da bana yaşattıkların.
Bana yaşattıklarını unutmiycam ki aynı hatayı yapmayayım, sevgi diye bir şey olduğuna aldanmayayım.
Değmeyecek insanlara degmeyecek degeri vermeyeyim.
Kimselerin bulamayacağı yere sakladığım seni şimdi orada öldürüyorum.
Yoksun artık benim için.
Sevgili Arkadaşım Fatoş'un Yüreği'nden
