BirDevrinSonu
Üye
-
- Katılım
- 10 Ocak 2010
-
- Mesajlar
- 39.046
-
- Tepkime puanı
- 3.536
-
- ForumSAL Yaşı:
- 16 yıl 9 ay
- Kıdem:
- Forumun Hafızası
-
- Konum
- Napıcan ?
Sükût-umun sözlerinde boğuluyorum yine içten içe...
Aynaya baktığımda gözlerimdeki boynu büküklüğü görebiliyorum. . . Ve ellerimdeki izlerin kanadığını . . . Ağlayamadığı söylemiştim ya hani gülemediğimi söylemeye dilim varmamıştı . Şimdi dinle. . . Ayrılığı giydik giyeli üzerimize ben GÜLEMİYORUM da. . .
Suskunluğumu unutmuşluğuma bağlama...
Ya da sesimin buz tutmuşluğunu...
Gözlerime uzanabilsen . . . Ah görebilsen susamışlığımı sana. . .
Yudum yudum içiyorum geceyi.Uykuyu bile unutturdu leyl-in sükûtu.Susup bekliyorum öylece uykuyu bekler gibi... Nafile. . .Sessizlik bir tek seni seriyor geceyarılarıma.Ve ben bir tek geceyarıları S E N oluyorum en olmamış halimle...
Ve bir zincirin halkaları gibi diziliyor yokluğundan arta kalanlar. . .
Hüzünler anılar ilkler ve son olacak olanlar. . .
Rüya gibi . . .
Gözlerimin daldığı yerde görebiliyorum seni.Uzanmaya mecalim yok.
Susup kalıyorum öylece karanlığı yaran ışığına baka/kalarak
Yüreğim cevap/sızlanıyor. . .
Her gün bir papatya solduruyorum elimde kalan son yaprakla... Son yaprağı koparamıyorum hiç sevmiyor çıkmasın diye... Kendimi kandırmaktan öteye gidemiyorum belkide... Belkide. . .
Bitti desemde sessizliğimde hala bir bekleyiş var.
Bekliyorum eli mahkûm.
Yanarak . . .
Yıkılarak belki . . .
Ama susarak inadına. . .
GeL ama. . .
GeL/me...
Aynaya baktığımda gözlerimdeki boynu büküklüğü görebiliyorum. . . Ve ellerimdeki izlerin kanadığını . . . Ağlayamadığı söylemiştim ya hani gülemediğimi söylemeye dilim varmamıştı . Şimdi dinle. . . Ayrılığı giydik giyeli üzerimize ben GÜLEMİYORUM da. . .
Suskunluğumu unutmuşluğuma bağlama...
Ya da sesimin buz tutmuşluğunu...
Gözlerime uzanabilsen . . . Ah görebilsen susamışlığımı sana. . .
Yudum yudum içiyorum geceyi.Uykuyu bile unutturdu leyl-in sükûtu.Susup bekliyorum öylece uykuyu bekler gibi... Nafile. . .Sessizlik bir tek seni seriyor geceyarılarıma.Ve ben bir tek geceyarıları S E N oluyorum en olmamış halimle...
Ve bir zincirin halkaları gibi diziliyor yokluğundan arta kalanlar. . .
Hüzünler anılar ilkler ve son olacak olanlar. . .
Rüya gibi . . .
Gözlerimin daldığı yerde görebiliyorum seni.Uzanmaya mecalim yok.
Susup kalıyorum öylece karanlığı yaran ışığına baka/kalarak
Yüreğim cevap/sızlanıyor. . .
Her gün bir papatya solduruyorum elimde kalan son yaprakla... Son yaprağı koparamıyorum hiç sevmiyor çıkmasın diye... Kendimi kandırmaktan öteye gidemiyorum belkide... Belkide. . .
Bitti desemde sessizliğimde hala bir bekleyiş var.
Bekliyorum eli mahkûm.
Yanarak . . .
Yıkılarak belki . . .
Ama susarak inadına. . .
GeL ama. . .
GeL/me...