"artik buradan gitmeliyim galiba" diye düsündü kiz.
"kosullarinin bu kadar zor oldugu bir ulkede ne var beni buraya baglayan!
Denize asiksin da mesela, baska ulkelerin denizi deniz tuzu tuz degil mi? Baska ulkelerin kaya parcasinda aglasan mesela karismaz mi denizine göz yaslarin?
yatsan kilometrelerce uzakta sahile, kapatsan gözlerini simsiki, ayni degil mi sıcakligi günesin,
ayni degil mi bedenine yapisan taneleri kumun?"
Hangi inanista geciyordu bilmiyorum,
derler ki insan ruhu, bedenlere ipekten iplerle baglidir ve her uykuda o ipler cözülür, ruh alemlerde gezintiye baslar (ipek dedigine gore kesin Japon inanisi bu!

)
Iste bu yasayamadigi xografyaya mor iptekten iplerle bagliydi bu kiz, bir an gelir de ipler kopar ise yuregi nereye ucar nereye konar?bilinmez
Kalmak zor, gitmekten...
Bir yani "kalk, gidelim" derken öteki "kelebek gibiyken insan omru,
madem kalmayacaktin, nicin dogarsin buralarda?"
gitsen bir yanin kalir burada,
kalsan bir yanin coktan gitmis!
Gitse gönlü razi degil kucuk kizin, kalsa bi kara cümbüs...
Sen ne yapardin? yasamak mi uzak yerlerin düsüyle, yoksa özlemek mi bir ömür boyu?
Iyi geceler
@Anna Karenina Ispanyol meyhanesinde bir kadin cirilciplak sarki soyluyor!