bu ben. düzenli olarak ''yeter ya, yeter.. yeter bu kadar zorbaladığın, bıktım, uğraşma benimle'' sözlerini çok duyarım. maksat biraz takılmak, sevdiklerimle uğraşmak, zaman öldürmek olduğundan bu huyumu bildiklerinden kırılmıyorlar bana karşı, ciddi bir şey de demiyorlar. bazen ses tonum da yükseliyor. geçen gün yüksek tonla bir şeyler anlatırken başka bir arkadaştan neden bağırıyorsun kıza tepkisi geldi, benden önce bağırdığım kişi ben biliyorum serdar'ı diye o kişiye açıklama yapmaya kalktı. benimki tatlı bir zorbalık olurken seninki ciddi bir zorbalık gibi geldi bana. sen şimdilik gönül aldın, yarın aynısını yapacağını bildiğinden kırıklık içerisinde kalacak o kişinin. bunu bil ve kötü hisset kendini.