Genelde sevgi nişanını ''zaman ayırma'' ile özdeştirirler fakat ben buna katılmıyorum; zaman ayırmak ya da ayırmamak kayda değer bir bulgu olsa da, güçlü bir kanıt değil bence.
Feleğin çemberinden geçtiğimi iddaa etmiyorum ama bana göre naçizane, bir insanın sizi sevip sevmediğini gösteren en güçlü kanıt: rahatsız olduğunuz konularda onu kaç kez uyarmak zorunda kaldığınızda gizlidir.
Değer veren insanlar, hassasiyetlerinizi onun için normalde sıradan bir şey olsa bile önemsiyor.
Bu ilişkisel ya da karakteristik bir şey de olabilir, ''müziği kulaklıkla dinlesen olmaz mı, rahatsız oluyorum da'' gibi çerez bir şey de olabilir.
Seni düşünebilmesi için 3 kere 5 kere 10 kere uyarmak, bir şeyleri hatırlatmak zorunda kalıyorsan sevmiyor seni.
Değer- sevgi varsa,bilmeme ihtimali açısından bir ''1'' kez yapılan bir rica-talep-uyarı yeterli olmalıdır.
Şöyle bir bakıyorum. Dostlarımı kırdığım olmuştur fakat bunun sebebi bir kez bile hassasiyetleri olmadı. Onlardan gelen,vurguladığım ''1'' kez bile bir uyarı söz konusu olmadı; ben zihinsel mesai harcadım,ben düşündüm,ben tespit ettim,ben ihtiyatlı davrandım.
Sevdiğim için, seven her insan gibi.
