icimi dokmeye geldim :d
bir 3 hafta kadar full calistim (genelde 4 gun calisirim, bazi haftalar hafta sonulari da calisirim (+2) meslegimden dolayi) ve ciddi diyorum, eve geldigim an yemegimi yedikten sonra uykuya dustum bayildim. kendime vakit harcayamadim misal. ufacik, kucucuk seylerden bahsediyorum. sohbet etmek de bunun dahilinde. ulen tirnagini torpulemek bile bunun dahilinde. normalde is sonrasi zevkle yaptigim seyler bana bir mecburiyet gibi geldi ve yorgun oldugumdan yapmadim, yapamadim. kisa sureligine full calisabilirim motivasyonum oldugu surece, ama yillarca bu sekil devam etsem hayatim bok olur. evi ve evle alakali seyleri de sevdigim icin daha da yorucu olur, hatta imkansiz. hem sadece para icin de degmez bunlar. benim meslegim ruhen yorucu olabilecegi icin ekstra agir olabiliyor.
dusunsene, butun bunlari yasiyorsun ve esin anlayissiz biri cikiyor. kopek gibi calis dur. es seciminizi iyi yapin, bunlari dusunerek de yapin kizlar. sorumluluklarinizi hafifletecek, belki de tamamen uzerine alacak ve ozgurlugunuze de (+ekonomik olarak) saygi duyacak ve kendiliginden yardimda bulunacak birisi onemli. bunun aksisi fuzuli yuk, evlenmeyin daha iyi.