Eşit değil acılarımız.

Ayağında bir aşınma süresi vardır ya;
Ne çok yürüdüm bu yolda bilemezsin!
Kabuklarım soyuldu, etim geçirdi dişlerini acının eteğine.
Bu başka olacak diyecek kadar inanmıştım oysa.
Bu aşk’a olacak..
Saflık kirpiklerimden düşecek kadar alçakmış meğer!
Çocukluk etmişiz, ne de kötülük etmişiz.
Mevsim bahar değil,
Mevsim kış değil,
Mevsim ayrılık, intihar.
Eylül geldi sonra.
Dudaklarına düştü cemre.
Kasım’da aşk başkadır diye beklenendin,
Ama lafta..
Artık Kasım’da ayrılığa gebe.
Sonra payımıza Aralık düştü.
Demiştin ya!
Aralık değil, ayrılık ayındayız diye.
Sen orada, her dudağı ısıtırken nefesinle,
Beni burada, dört mevsim üşütüyor yokluğun.
Payımız eşit değil.
Kaybımız eşit değil.


Rüzgar.