En Fazla Üzülürüm ..

En fazla üzülürüm lan.
Biz olamadığımız için üzülürüm.
Bana yar olmadığın için üzülürüm.
Ve sonra biter.
Yerine sadece öfke'm kalır.

Yetmedi mi?
Kırgınlığım kalır.
O da mı olmadı,
Kızgınlığım har olur yakar beni.

Hani bir söz vardı ya "Sakin olursan öfken geçmez." diye.
Geçmiyor.
Ama ben hep sakinim.

Neden mi?
Sevdiklerime kıyamadığım için sakinim.
Gerçi sakinlik denmez buna düpedüz salağım ben.
En fazla üzülürüm, kızarım kendime, sonra kırılırım sana.
Kırılırım öfkemi kullanmadığım için tekrar kızarım kendime.
Sonra geçer...


Bir sen kalırsın aklımda,
Bir sevgin kalır,
Beynimi kemiren "Neden" sorularım kalır bana.
Ama o da geçer..

Sonra kendimle kalırım ben.
Kendi kendime öfkelenirim.
Kalbime kızarım, aklıma kızarım.
Salak oldugum için ben'e kızarım.
İşte o hiç geçmiyorrr..

Bu günlerde ne yapıyorsun dersen,
Kendi başımın etini yemekle mesgulum..

Rhea/Kara MeLek // Saçmalamalarca​