Pişman, pişmanlık, aslında zıtlıktır. Sanıyorum manası da böyleydi. Yani pişman olma hâli, "yapmasaydım" "zıttıydım ben yaptığımın" demek.
Şimdi bizim ailede, 40 yaşına kadar her erkek hemen her boku yer. Sonra bünyesini bir pişmanlık kaplar. Ve hemen hepsi Allah'a yönelir. Zaten bir Allah sevgi ve bilgisi vardır da...
TEVBE dediğimiz... Sabahleyin uyanınca dün geceleyin yaşadığın hayattan duyulan pişmanlık...
Herkesin dilinde olur kalbinde olmaz, benim kalbimde var dilimde değil. Daha bir gün "Dün çok içtim pişmanım" demedim. Hüseyin amcam böyle böyle bıraktı mesela, o çok üzgün ve pişman oluyormuş sabahleyin. Ben olmuyorum. Şimdilik...
Fakat herkes biliyor ki, pazartesi bırakıyorum...