Duvağını Açtım Hüznümün...

Duvagını açtım hüznümün
Duvağını Açtım Hüznümün Gelişine de Eyvallah
Gidemeyişine de


​

Duvağını açtım hüznümün
Öykülerimi astım kapı arkasındaki paslı çiviye
Hayallerim zaten naftalin kokar bilirsin
Bir bir özenle katlamıştık hatırlar mısın ?
Her mutluluğun arası bir tutam naftalin
Her mutluluğun arası bir tutam sen
Her sen yeni bir hüzün

İşte öyle .
Görüyorsun
Yine aynı ben
Yine gece
Ve kendin olamadığın gölgenle cebelleşiyorum tüm mecalsizliğimle

​

İçimin sen köşesi acıyor
Gözümün sen kenarı ağlıyor yine sana

​

Üşümüşlüğüm tuttu yine hayata
Ruhum sersefil
İçim buz

​

Siyah dantellere matem boncukları iliştirdim ellerim titreyerek
İki sen - bir boncuk arası - sonra yine sen
Sırası şaşmadı asla

​