Günlük Dönüp Dolaşıp Aynı Yere Gelmiyor Muyuz?

FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
🕒 Konu yazarı 2 saat önce aktifti
gittigi yere kadar dedik
coktan yari yolda birakilmisiz.
bir hayalmis yanimda tasidigim.
 
Sabah yatakları kaldırıp hayatına devam ederdi. Odalar hemen hemen mobilyasızdı. Yani evin her köşesi insana tahsis edilmiş, insanın yaşam alanı eşya ile sınırlandırılmamıştı. Bu da o mekanlarda yaşayanları rahatlatan bir faktördü. (Şimdiki evlerde insanın değil, eşyanın saltanatı var).

Yavuz Bahadıroğlu - Harem (Sayfa 273)
 
Hukukla siyasetin lâf ebeliğine, gevezeliğe dayandığından değil yalnız. Bırakalım avukatlığı da doktorları alalım. Doktorlar daha iyi yaşamak için daha çok kazanmaya, daha çok kazanmak için de daha çok hastaya muhtaç... Doktorların, müşterilerini arttırmak için, sevgili yurttaşlarının üstüne mikrop serpmeleri meslek şereflerine aykırıdır. Ama avukatlara gelince durum tersine... Bîzim kazanabilmemiz, yani müşterilerimizin artması, toplumun karmakarışık olmasına, anlaşmazlıkların, çatışmaların, kavgaların artmasına bağlı; yoksa açlıktan geberirdik. Avukatların çoğunun politikaya atılmaları, toplumu karmakarışık ederek bu kargaşalıkta dâva konularını arttırarak hem kendilerine, hem meslektaşlarına iş çıkarmak, yardım etmek için...

Aziz Nesin - Rıfat Bey Neden Kaşınıyor? (Sayfa 18)
 
benzer kafalar benzer kafaları nasıl da çekiyor, nasıl da buluyorlar birbirlerini,
insan hayret ederken bir de üstüne mutlu oluyor.

iyi geliyor böylesi.
 
kaale almazsam nereye kadar gelir diye düşünmüyorum değil.
kaale alırsam, yeşil ışıkla beraber tüm pislikler de geçiş yapacak tarafıma.
hafızama güveniyorum,
yine unuturum ben seni.p
 
Havada kalmış "neden"lerim var.
 
Her birimizin kavraması gereken yaşamsal ve dokunaklı bir gerçek var: Türüm üze özgü erdem lerden her uzak düşüşümüz, kişinin kendi doğasına karşı işlediği her suç, ayrıcalıksız herkes bilinçaltım ızda bir iz bırakır ve kendimizi küçük görmemize ne*den olur.

Abraham Maslow - İnsan Olmanın Psikolojisi (Sayfa 10)
 
hadi bu geceyi de bitirelim, sonra diğerlerini, sonra daha daha diğerlerini.
sonra bakalım ardımıza,
içimizi yiyelim birlikte,
geçen sessiz gecelere üzülelim.
 


İnsan henüz gençse ve yaşam denen müzik parçası hala açılış notalarındaysa, yaşamın şurasını burasını değiştirip yeniden yazabilir, karşısındakiyle motif değiş tokuşu yapabilir .

Varolmanın Dayanılmaz Hafifliği - Milan Kundera

:hi:

​
 
"gozlerini birak giderken"
"unutursun"
"bu gozler unutulur mu?"
"neler unutuluyor, neler"
"unutmam, unutamam"
"...."
 
Allah'ım bu şehirde rahatça kullanabileceğim bir kütüphane var, nasıl sevinçliyim anlatamam. İlk kitabımı aldım bile; Filin Yolculuğu, Jose Saramago'dan.
 
Yazalım, güzelleşelim.
Dökelim, dökülelim.
Atalım biraz, sakinleşelim.
 
geldim, yine aynı yerdeyim.
başka bir pencereden aynı sokağa bakıyorum.
sokaktan insanlar geçiyor, arabalar geçiyor, bisikletliler geçiyor, kuşlar geçiyor.
çeşit çeşit şey geçiyor.
çok şey geçiyor, yakalayamıyorum hiçbirini.
ben de geçip gidiyorum bazen
hava almaya çıkıyorum
ya da başka şeyler için,
nereye varacağımın ayrımında olmadan
ama hep tilkinin geldiği dükkan gibi
ben de aynı yere
dönüp dönüp geliyorum.
başım
başım ondan bu kadar bulanık benim.
 
Hadi bitsin bu da.
Bir aldanisa daha son verelim.
 
yandex linklerim uçmuş. inanamıyorum. indirmeye üşenmekle hata mı etmişim acaba? indirsem bir de silmeye kıyamamakla boğuşacaktım. şimdi hiç sahip olmadan kaybetmenin acısını çekiyorum. ama aynı zamanda kendimi hafiflemiş de hissediyorum, bir bağ koptu çabam olmaksızın. ağırdı, uzun bir süre meşgul edeckti beni. kalakaldım ortada, şaşkınım.ajdşajfşa
 
Varliginiz degil yoklugunuz gerek bana.
Cikip gidin icimden, disimdan.
 
umut, en dipteki karanlığı bile aydınlatmaya muktedir. bir tek damlası, büsbüyük çölleri ferahlatmaya yeterli.
umutlar tükenmesin.
 
hayale yükseltemediğim isteklerim var.
şekillendiremediğim düşüncelerim var.
hepsi uçuşuyor, hepsi havada.
 
7 ler de gecer 40 lar da 52 ler de.
Omur, ya geciyor ya gidiyor.
Rahat uyu annem.
 
İnsan durmadan biriktirir: öfkeyi, aşağılanmayı, acımasızlığı, sıkıntıyı, gözyaşlarını, çılgınlığı; ve sonunda bakar ki, insanı hiçbir şey yapamaz duruma sokan kansere, nefrite, şekere ya da damar sertliğine yakalanmış. Bunun böyle olmaması şaşırtır insanı.

Yaşama Uğraşı, Cesare Pavese
 
Geri