Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.
Huzursuzluğun kitabı ise bahsettiğiniz, tozlanmayı hakeden bir başyapıt aslında... Melankoli anlara müthiş destek veriyor, aksi durumda çekilir yanı yok...
Ta kendisi.: ))))
Başlamıştım tavsiye üzerine bitirip bitirmediğimi bile hatırlamıyorum. Hatırladığım tek şey sayfalarca dertler derya, huzursuzluklarca huzursuzluk .p
Başladığım dönemde depresyondaydım, sonra bıraktım. Bazen o ruh hallerindeyken bu tip kitaplar iyi gelebiliyor ama onun tarzı daha da dibe çekiyor (gibi).
Öyle bir psikolojiyi kaldırabileceğiniz günler için bir tavsiye o halde, Pavese' nin Yaşama Uğraşı. Tadından yenilir, depresyona girilir ahaha
Akşamdan beri düşünüyorum Pavese'nin hangi kitabını okuduğumu, bulamadım. Kitaplığı boşalttım, yok. Google'ın altını üstüne getirdim, yok. Yazarları karıştırma ihtimalimi düşünmeye başlayacağım artık.
Okumamış olabilirsiniz, okuduğunuzu hatırlıyor olabilirsiniz çünkü bu iki kitap ya da bu tür kitaplar içerikleri, süreçleri ve sonuca varımları açısından oldukça biribirine yakındırlar hatta birbirlerini tamamlayan kitaplar bile olabilirler. Çok zor okunan, ağır ilerleyen ve mental açıdan berrak bir durumda okunur ise tadından yenmeyen bu gibi kitaplar aynı haller içerisinde dediğiniz gibi tozlu raflarda beklemeyide hak edebilirler. Bunlardan mütevellit yazarları da karıştırmış olabilirsiniz, okuduğunuzu da hissedebilirsiniz. Bu yüzden bu tür kitapların içine soktukları ruhaliyetlerimiz yüzünden çokta düşünmemek gerek diyorum ben. İllaki bir an gelir bulur ya da hatırlarsınız.
