Deprem

Yerin altında dev kazanlar kaynadı.
Toprak yarıldı, taşlar yerinden oynadı.
Çöktü, boyca birbiriyle yarışan evler.
Ayrılıp gitti birbirini candan sevenler.

Bebekler analarının kollarından düştü.
Sıcak bedenler soğuk toprakla buluştu.
Genç kızlar duvak yerine kefen giydiler.
Dünyadan gözleri açık gider gibiydiler.

Yağız delikanlıların uzun emelleri vardı.
Damarlarında kanları volkan gibi kaynardı.
Güçleri yetmedi tonlarca taşa, toprağa.
Onlarda içlerindeki hüzünle gittiler uzağa.

Namaz başında öldü aksakallı dedeler.
Umulur ki kıyamete kadar secde edeler.
Nineler dillerinde zikirle ölüme gitti.
Sanmayın ki her şey dünyadan ibaretti.

Analar, babalar, çocuklar feryat ediyor.
Her taşın altında bir ümit yok olup, bitiyor.
Rabbim sabır ver. İmtihan dünyasındayız.
Ölüm var, biz hâlâ dünya sevdasındayız.


Sabri Koca