Deli Gönül

Çok yordun kendini elin işinde
Kendi kıymetini bil deli gönül
Kötü kaderler hep senin peşinde
Musibetten ibret al deli gönül

Sakın ha aslına leke getirme
Şeytanın ağzıyla şerre götürme
İtibar mirastır sakın yitirme
İtibarın ile kal deli gönül

Belâya bulaştı şu dertli başım
Dert ile belâlar benim yoldaşım
Her öğün zehirdir ekmeğim aşım
Tatlı aşa kaşık çal deli gönül

Oturdum düşündüm mezar taşına
Anladım ki yaşam boşu boşuna
Genç yaşında gitti yazın başına
Ahrete gideni bul deli gönül

Öksüz Abdil der ki Hakk’a özümüz
Alın yazımıza yoktur sözümüz
Bizim de kapanır bir gün gözümüz
Yok,orda tutacak dal deli gönül

Abdil Korkman