Dogdugumdan bu yana ayni evde yasiyorum ve cocukken kardesimle hep aksam vakti uyuma saatlerine yakin bisiler gorurduk. mesela salonda siyah duman toz parcaciklari, ama hareket icinde (nasil tarif edeceksem artik). birde sandalyeye baglanmis kiz cocugu gorurduk. babami cagirirdik, o da oralardan yurur gecerdi aha yok oldu, bise yok burda bak uyuyun diyip gecerdi. gittigi gibi yine gorunurdu biseler. her gece en az 2-3 kere annemi babami uyandirirdik cagirarak.
hatta o zamanlar Almanya'dan akrabalar yatiya gelince kuzenlerim (suan bana ait olan odam) odamda uyurdu ve bi abim aksam aglayarak o odada uyumak istemedigini, yuzune bise vurmus oldugunu ve siyah tozlu seyler gordugunu derdi. tabi bizimkiler guluyo, sonra babam erkek kuzenlerimle beraber o odada uyumustu. o zamanlar icimden demistim ki "bak demek gorduklerimizi baskasi da goruyo", ama yinede konusmamistik o donem. zaten cocuksun ve unutuyosun, alisiyosun bide.
bence bu evde cooooook eskilerden biseler yasanmis. tabi yillardir burda yasadigimiz icin bize bulasacagini zannetmiyorum, ama etkileniyor ev halki. kucukken gozlerimizle gorurduk, simdi ise sadece hissediyorsun. gerce bana zarari yok, aileme de olamaz. sahibi biziz buranin onlar degil yani. burasi benim ve her ne varsa s gitsin :p