Bu sarkiyi degisik versiyonlariyla dinledigimde, ruh halime göre baska baska hayaller kuruyorum.
Hic yasanmamis olan mesela...
Gece. Bilmedigim bir sehir.
Eski bir binanin en üst katinda acik bir pencere. Perdeler hafifce hareket ediyor. Masada unutulmus bir kadeh, karsisinda bos bir sandalye. Kim oturacakti oraya, bilmiyorum.
Cello girince sehir biraz daha uzaklasiyor. Gitarin sesinde insanin hic yasamadigi bir seyi bile özleyebilecegini düsünüyorum.
Tuhaf olan da bu zaten.
Orada hic bulunmadim.
Kimseyi beklemedim.
O masada hic oturmadim.
Ama sarki bitene kadar, sanki yillarimi orada birakmisim gibi geliyor.
He beni anlatan kismi ..
.. Gercekte hic gitmedigim yerlere, zihnimde fazlasiyla uzaklasabiliyorum...
Not : Bu sarki bir kac doz sakinlestirici icerir..
***