hahah bakın şimdi... kış çok fena gelmeden önce bi hafta sonu gelip gitmek için uçaklara bakıyorum, bir tek gün için gelmek bana koymaz. uçak fiyatları da umrumda değil gelebilmenin yollarını arıyorum. ama bana uygun hiç uçuş yok. saatler uymadığı için uçak bulamıyorum ve şahsi meselelerim için bir kere bile izin istemişliğim olmamıştır. vicdanen rahatsızlık duyuyorum ve böyle bir talebim de olmayacak. ve en yakınım olduğunu düşündüğüm kişiye yakınıyorum, aslında ben gelmesem o gelse de olur ama bunun lafını bile yapmıyorum. böyle şeyler söylendikten sonra bir anlamı olmaz çünkü.
yakındıktan sonra kendisinden duyduğum cümle: "ya çok ince düşünüyosun müdür çok seviyor seni verir bir gün izin gelirsin:e4:"
acaba sen de mi birazcık ince düşünebilsen? : ) ben mi çok duygusal biri oldum yoksa müfide inselel gibi fasülyeden sevildiğimi anladığım bir aydınlanma mı yaşadım yine, anlayamadım.