Sitemizi ana ekranınıza bir web uygulaması olarak nasıl yükleyeceğinizi görmek için aşağıdaki videoyu izleyin.
Not: Bu özellik bazı tarayıcılarda kullanılamayabilir.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Evet bazen acıyorum kendime... Yaslanıp yürüdüğüm doğrularımla yanlış omuzlara baş koymuşum meğer. Ben verdikçe isteyen , ve hep ' fedakarlık gerek ' diye sineye çektiğim insanlarla kesişti yollarım. Hani yüreğimde taşıdıklarım ağır gelmedi de bana,
yorulduğumda umutlarımı tazeleyecek bir yüreği karşımda bulamadığımdan tükendim.
Evet bazen acıyorum kendime.... Ruhumdaki bu kanayan yaraları dindiremiyorum,
ve aynaya bakınca yüzümdeki ' Değdi Mi? ' diyen o acı tebessümü bir türlü içime sindiremiyorum...
Yoruldum Yar...
Bütün kapılarını kapatmaya hazırlanıyorum gönlümün..
Kimliğimi hediye edip bu şehre,
her adımda anılarımı sürükleyip ardımdan rotamıda ekleyip nabzıma gidiyorum...
Mutlu günlerin gelmesini bekleyen çehremde ki çizgileri siliyorum .
Ve ben her gün bir daha ölmek için uykumdan uyanıyorum...
Sen kendin için kal yar,
ben senin için gidiyorum...
Ne oluyor biliyor musun ? Geçmiyor. Bu duygu var ya? Her geçen gün bitiriyor beni
Nefes alamıyorum. Aldığım anlarda da hissedemiyorum. Sen yoksun.Sesin yok. Kokun
gülüşün
kızmaların
triplerin
günaydın mesajların
kıskanmaların.
Hiçbiri yok
olmadılarda. Hiç olamayan şeyleri öyle hayal ettim ki ben
sanki hep varlarmış gibi. Sanki hep varmışsın gibi. Başkasına duyduğun hisler varmış. Öyle diyorsun
kabullenemiyorum. Bazen gözlerimi kapatıyorum
sen geliyorsun gözümün önüne. Hayalin geliyor. Gitme .. diye fısıldıyorum duymuyorsun. Ben hiç böyle olmamıştım. Hiçbir insan beni bu denli üzecek kadar önemli olmamıştı hayatımda. Ben hiç birinin yokluğunu göze alamayacak kadar cesaretsiz olmamıştım. Umursamazlıklarım vardı hep şimdi yoklar. Sen yoksun . Sesim yok. Nefes alışlarım yarım. Günler uzun
geceler organlarımı çekiştirircesine acı verici. Öyle üzücü. Ben seni seviyorum dediğimde sebeplerini
sonuçlarını düşünmemiştim. Sadece seviyordum ve tek nedenim buydu. Senden sonra hiçbirşey yolunda gitmiyor kafamdan atmaya çalıştıkça içime işliyor gibisin. Artık kahveleri daha çok seviyorum sevdiğim
hayalini kurabilecek zamanları çoğaltıyorlar bana. Yorgunum.. Biraz daha kahve. Bunları yazarken ağlıyorum
görmüyorsun. Görme. Çünkü ben kimseyle hiç bu kadar mutlu ve hiç bu kadar çaresiz olmamıştım. Bunları kaybedişimi görme. En yüksek katlardan atlar gibi bir aşktı bendeki. Yere çakılmadan önce uçtuğunu sanıyorsun ya ? Şimdi yerin dibindeyim.
Söyleyecek sözüm kalmamıştı gittim..
Anlayacak kimse kalmamıştı, gittim..
Yenildim, gittim.. Yendim, gittim..
Her gidiş kolay değildi elbet, Bazen bitmemek için gittim..
İşin aslını görmemek için gittim.. Gittim, gitmem gereken herkesten.
Helallik isteyecek yüzü olan istedi.. Hakkı olmayana bile dağıttım bol keseden..
Kalmak zor değildi, kolayına kaçmadım hayatın, Gücümden gittim..
Yinede gücüme gitti ! Gitmek zorunda bırakılmak..
Ama öyle bir yere geldim ki her seferinde,
Yarışamadı hiçbir hayalet o yürekten “hoşgeldin” le, Hoşbuldum diye fısıldadım
Her aynanın önünde..
..ve kendime gülümsedim !!
Ve sen gidiyorsun
Yaşananları yok sayarak
Cami kapısına piç bırakırcasına Ardına bile bakmadan gidiyorsun
Ve sen gidiyorsun
Dünümüzü silerek Bugünümüzü kırıp dökerek
Yarınımızı yok ederek gidiyorsun
Ve sen gidiyorsun
Sensiz olamayacağımı
Yanımdayken bile seni özlediğimi
Saçının bir teline dahi kıyamadığımı Bile bile gidiyorsun
Ben şimdi kimin gözlerinde öleceğim
Ben şimdi kimin dizlerine yatıp Kimin ellerini tutacağım
Kabuslar gördüğüm Karabasanlarla sarmaş dolaş olduğum
Sehpalı hazan düşlerimde Kimi uyandırıp
Kimin omuzlarında ağlayacağım
Senden başka kimsenin yanında
Ağlayamayacağımı Bile bile gidiyorsun
Ve sen gidiyorsun
Kafamı duvarlara vura vura Hücre hücre parçalasam
İşkencecilerin yapamadığını Yapsam kendime
Kendimi içten içe yesem bitirsem Yok etsem bile
Kapının önüne çıkınca gönlüm olsada yıkık
Yine alnım ak yine başım dik olacağımı
Sanki sen hiç gitmemişsin
Sanki Hiç bir şey olmamış gibi davranacağımı
Bile bile gidiyorsun
Ve sen gidiyorsun
Sensizlikten çıldırsam da Ecelim olacağını bilsem de
Sana gitme demeyeceğimi Sana yalvarmayacağımı
Bile bile gidiyorsun
Beni etrafımdaki insanlardan korumaya çalışıyodun hareketlerime küfürlerime karışıyodun
Yaptığım herşey aldığım intikamlar sana fazla bu kadar acımasız kalpsiz olamazdım
Bi kere bile yalan söylemedim sana söylemezdim aşkından ölüyorum demezdim
Abuk sabuk kelimeler kullanmazdım ben sana ayda yılda bi içimden geldiği için aşkım derdim
Her aklıma estiğinde defolup giderdim gene de beklerdin beni kaybetmemek için hiç bi zaman üstüme gelmezdin.
Masumdun.. hiç olmadığın kadar masumdun 13 yaşındaydın lan ilk defa bu kadar sevmiştin
Sonra büyüdün alkole alıştın esrara o belli belirsiz haplara geçmişimi kurcalayıp durdun her lafımda bi geçmiş aradın hesap sormaya başladın
İşte ben buyum demek istemezdim sana, etrafımı saran her insandan yara alıyorum demek istemezdim..!
Çünkü çocuktum ve büyüdüm ama hiç bişey değişmedi Kimse bana kötülük yaparken hakediyomusun diye sormadı..!
Susabildiğim kadar sustum dayanamadım hiç tanımadığım insanlara anlattım herşeyi en başından, ben değil bana bunları yapanlar utansın dedim anlattım Tersledin her zaman geçmişimi bana hatırlattın yıllar öncesinin hesabını sordun insan yerine bile koymadın beni
Şimdi kalkmış sahiplenmeye çalışıyosun.. Ben sana yakışmam olum ben kimseye yakışmam senin laflarınla.
Şimdi git kimin koynuna giriyosan gir kiminle mutluysan ona git evlen çoluğa çocuğa karış ulan ismimi bile koy kızına istersen ama BEN BUYUM PAŞAM! Benim ederim de giderim de bu.
Bundan sonra benden uzak Allah'a yakın.
Ne zaman canın yansa bu kadar derinden Sanırsın mümkün değil bir daha üzülmen Ne inat ne gözü kara ne dayanıklı yürek Acıyor aynı yerden her şeye rağmen
Ne akıl kâr ediyor ne fikir o sırada Biliyorsun geçiyor zamanla ama ne fayda
Yaralı tepeden tırnağa herkes yaralı Alışılmıyor acıya yok kaidesi kuralı Kanayıp ne kadar tutabilirsin gül uğruna dikeni Ne gelen anladı ne giden olanı biteni
Adıyorum aşka geri kalanımi Suya söyledim gitti en son yalanımı Aşkın da en hesapsız kitapsız olanını Yaşamazsam kara kaplıya kaydedin beni..
