Bir insan hakkınızda bütün gerçeği öğrenebilecek olsa, yine de sizi tanımasını ister miydiniz?

Cherry
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
🕒 Konu yazarı 1 saat önce aktifti
İnsanlar birbirlerini çoğu zaman gösterdikleri kadarıyla tanıyor.

Söylediklerimizi biliyorlar ama sustuklarımızı değil. Güçlü taraflarımızı görüyorlar ama sakladığımız zayıflıkları, korkuları, hataları, pişmanlıkları ya da kimseye anlatmadığımız düşünceleri bilmiyorlar.

Peki biri sizi hiçbir perdenin arkasında kalmadan tanıyabilseydi?

Geçmişinizi, hatalarınızı, en güzel taraflarınızı ve kendinizde bile görmekten hoşlanmadığınız yanlarınızı... Kısacası sizinle ilgili bütün gerçeği.

Yine de o insanın sizi tanımasını ister miydiniz, yoksa bazı taraflarımızın yalnızca bize ait kalması mı daha iyi?

**

Not düseyim : hani anlasilmak istiyoruz ya, anlasilmak icin taninmak gerekir..
 
Gizlim saklım yok. Tanısın kim isterse.
 
Evet isterdim, çünkü anlaşılmak sevilmekten daha önemlidir..
 
Bir insanı büyük ölçüde tanıyabilsek bile kimse kimseyi gerçek anlamda %100 tanıyamaz. Çünkü minicik şeyler olsa bile herkesin kendine sakladığı şeyler vardır.
 
Ona kalmış.. Belki anlattığım ben ile, yaşayarak tanıdığı ben farklıyımdır.. Nasıl bakıyorsa öyle göreceği için tanımasına izin versem de onun isteği önemli..
 
Kesinlikle isterim. Yapmacık olmadığımı net olduğumu çok iyi anlar. İnsanı bu seviyede tek bilen ve anlayan da yaradan mevladır. Kimse kimseyi onun kadar iyi bilemez. Bildiğini zanneder zanna inanır. Herkes herkesi bilseydi eğer, kesin olarak iyi ve kötü kalp ortaya çıkardı. Egonun gölgesi altındaki gizli saklı bişiyler kalmazdı.
 
bence isterdim, çünkü biri beni gerçekten tanıyacaksa, sadece gösterdiğim tarafımı değil; hatalarımı, korkularımı, sustuklarımı ve kimseye anlatamadığım gerçekleriyle tanımasını yeğlerim, gerçeği gördükten sonra hâlâ yanımda kalıyorsa, işte o zaman gerçekten tanımış olur. ciddiyetimizi biraz kaybettik ama k.bakmayın ey halk :d
 
istemezdim.
biraz sınır mesafe vs vs. takıntısı olan biriyim. güçsüz kalmak, görünmek, olmak. bunlar bana göre değil.
hayatımda gerçekten yaralarımı gösterdiğim iki insan var, sağ olsunlar onlar da bizi mahcup etti ve oralardan vurdular.
kişilerin her halükarda sizi olduğunuz gibi kabul edeceğini düşünmüyorum bir de bu tarafı var işin tabi.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri