Bir Gözyaşıydı Zamansızca Akıp Giden

Bir gözyaşıydı zamansızca akıp giden
Kimleri sürüklemedi ki peşinden
Bazen mutluluk için döküldü
Bazen düştüğümde kanayan dizim yüzünden...

Ama bu sefer ki diğerlerine benzemiyordu
Hiç durmak bilmiyordu
Ve canımı yakıyordu gözlerimden süzülürken...

Gecenin derinliklerinde
Uykunun en tatlı yerinde
Sol tarafımdaki sızı uyandırıyordu beni
Gözlerimde yaş
Süzülür yanaklarımdan yavaş yavaş...

İlk kez aşık olmuştum
İlk kez ayrılığı tadıyordum
Tam yetiştim deyip elimi uzattığımda
Peşinden koşupta kaçırdıklarıma ağlıyordum...

Her gece düşünür oldum şimdi
Acaba gitme vakti geldi mi?

Bu seferde cevapsız kaldım yine
Zamansız bir zaman içinde
Sözün bittiği yerde
Başbaşayım kocaman bir sensizlikle...

Bende son sözümü söyleyip susacağım
İçimde birikenleri gözyaşlarımla kusacağım

İçimde birikenler yolu gösteriyor
Yol ise beni çağırıyor

Bende bir gözyaşı olup akıyorum
Akıp gidiyorum çok uzaklara
Son kez bak gözlerimin içine
Dönmeyeceğim bir daha...

Taner Muzoğlu