Bilinçli, güzel konuşmanın, akıcı konuşmanın tek temeli vardır, o da okumaktır. Ve okuyunca , hem güzel konuşur, hem güzel yazarsınız.
LAKİN benim konuşmam, yazmam kadar akıcı değildir. Sesimi severler, konuşmamı beğenirler, herkesin istisnasız bayıldığı benim sevmediğim bir r özrüm vardır, bu denilene göre sempatiklik ve dinlemeye merak uyandırır, kolay kolay ıı-lamam ii-lemem,
FAKAT konuşmakta ziyade yazı o kadar güzel ki, konuşmaktan korkarım, hata yapacağım diye, yanlış bir şey söyleyeceğim diye, bildiğim şeyi unutacağım diye, çok korkarım.
AMA yazarken böyle değil, saatlerce yazabilirim, hemen her konuda yazabilirim ve, bazan sinirlendiğim olur, bazan tüm şeytanlar üstümde tepinir, öfke kusmak isterim, bir cümle, bir benzetme, bir küfür yazar, çoğu zaman yazdığıma 2 saniye bakarım, yazarken okuduğumu, yazdıktan sonra okurum, burası hiç olmadı derim, silerim ve o cümleyi-kelimeyi düzeltirim ama ağzımdan çıkan sözü geri getiremem.
Çok korkarım. Konuşmaktan.