neler olmuş acaba diyenler
*gelişmeleri 6. sayfada okuyabilirsiniz*-çünkü en melek üyeydim-
konuya ilk girince yeni açıldı sandım, tarihe bakınca da oturdum okudum.
ilk yazdığınla son yazdığın arasındaki farkı sen kendin başarmışsın, bu zaten seni biraz daha motive edip, inancını tazeliyordur tam gaz devam eden durumlar için.
ilaç kullanmıyor olman sevindirici çünkü bizzat ben kullanmasam da, çok sevdiğim bir arkadaşımın kullanmasıyla çocuktaki olumsuz değişimler beni ürkütmüştü.
bir dediği bir dediğini tutmuyordu, sürekli yorgundu, uyuyakalıyordu, uyandığında ne dediğini hatırlamıyordu, duygularını ve öfkesini kontrol edemiyordu.
o zaman ona da kullanmayı bırakmasını söylemiştim, birlikte spora başlamıştık ve cidden senin dediğin gibi spor belki de en iyi ilacımız.
yaşam şeklini ve bakış açını değiştirmek ilaçlardan daha etkili orası bir gerçek.
beslenme, spor dışında kendine farklı bir şeyle de uğraşabilirsin, vaktin olduğunda içindeki karmaşayı dökebileceğin bir şeyler.
hatta bir blogla bile başlayabilirsin, yazabilir, çizebilir, haykırabilirsin.
bütün odağını bir şeye verebileceğin bir aktivite zihninin bir süre dinlenmesine yardımcı olabilir, belki 1 yıl sonra güncellediğinde hepsinin kontrol altına alındığını yazarsın.
her sabah hele hele hele hele entepli dinleyerek başlayıp halay çekersen de güne 3-0 önde başladığını unutma, ben bu konularda çok konuşurum ya...
not: bu arada o bahsettiğim arkadaş her şeyi kontrol altına aldı, hayallerinin peşinden gittikçe, bir şeylerle uğraştıkça kendini buldu, beni kaybetti o ayrı....
nice güzel günlere
Helehele3milyon.
ilaca hayır!
ne yiyoruz? pancarlı kısır önerimdir.