Bendeki Sen

ah şimdi olsan yanımda,
baksan gözlerimin içine...
Ben karşında eriyip
yok olmaya başlamışken
beni sevdiğini sölesen...
Kalbim hızlanmışken
öpücüğünle durdurup,
Elini kalbime koymanla tekrar atmasını sağlasan...
Sımsıkı sarılsan tutkuyla aşkla.
Hiç bırakmasan birdaha,
hiç bakmak zorunda kalmasam arkandan!
Tutup götürsen beni uzaklara
Bir yaşamın içine
birini daha dahil etsen
benim yerimede nefes alsan...
Nefes alırken
aldığım nefese karışsan,
bir bakarken bin şey söylese gözlerim.
Hiç bırakmasan ellerimi,
ardından bir tebessüm koysan alnıma ve kulağıma beni sevdiğini söyleyerek o an uyuya kalsak...
Ben uyusam uyansam
başımın altında göğsün olsa kalksam,
usulca bir öpücük kondursam yanaklarına uyanıversen hemen,
o gülüşüne hasret ben
pişmanlık duymasam seni uyandırdığım için...
Ağladığımda göz yaşımı silicek o güzel ellerin olsa,
düştüğümde beni güçlü kollarınla aşkla, hiç bıkmadan taşısan,
en ufak zorlukda çekip çıkarsan beni üzüntülerimin derinliklerinden.
Kendimi yalnız hissettiğimde yaklaşsan bana
yavaş yavaş kulağıma
her zaman yanındayım
desen yine...
Hiçbirşey olmasa
sen olsan yalnızca,
sıcaklığın ısıtsa ruhumu...
Her çağresizliğim sen olsan
çağrem olsan
o zaman hiçbir çaresizliğim kalmaz oysa.
bana sarılsan tekrar
iyiki varsın desen...

Nis Özçelik