Bende Gidiyorum!!!1!1!!1

Hatem
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
⚪ Konu yazarı en son 7 gün önce aktifti
Soğuk Kahve' Alıntı:
Hatem' Alıntı:


Sende mi buldun yoksa? Ben, ruh ikizim sensin sanıyodum :M


Bay romantik bulmus ruh ikizini ve dun gece forumu terk etti ruh ikiziyle birlikte :( biz Gazel ile burda kalıcı olmaya and ictik yok bizde ruh ikizi :D
Genişletmek için tıkla ...

Tanısan çok sevicen aslında beni :D Hala gitme kal demedin, fark ettin mi? :D

Gazel' Alıntı:
Bizim ruhumuza göre biri yer yüzüne gelmedi daha Soğuk Kahve :D
Genişletmek için tıkla ...

Belki çok yakınında birisidir, çevrendedir. Sanaş ortamda falan. Niki h ile başlıyo bile olabilir. Bunları sen bilemezsin, takdir-i ilahi.
Genişletmek için tıkla ...
 
Hatem biraz daha sabret. Sonra ikimiz birden terk ederiz buralari çok havali oluyo ya şlksdfşsdlfkl
 
Hatem bari en yakın arkadasıma asılma :d
 
Yok ama gitmezsen senin icin acarım <3
 
Gazel' Alıntı:
Yok ama gitmezsen senin icin acarım <3
Genişletmek için tıkla ...

Sös mi?
tumblr_mvawsairOD1raz4b2o1_400.gif
 
Sös tabikii :d
 
aklima bu siir geldi

Bu günlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey...
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
Bir kendisi...
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim,
Öteki de olmuyor;
Yani herşeyi yüzsütü bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte.
Bir yanımız "kalk gidelim",
Öbür yanımız "otur" diyor.
"O"tur" diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira...
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu...
En kötüsü alışkanlık...
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz...
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler,
Bir çocuk daha doğurmalar,
Borçlara girmeler,
İşi büyütmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal ben;
Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
İki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki...
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında.
Herkes onu, o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
"Sırtında yumurta küfesi taşımak" diye bir deyim vardır.
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin.
Kendi imalatımız küfeler...
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira!
Ölüme inat tutunmak lazım,
İnadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek...
Bütçe, zaman, keyif denk olsa...
Gün içinde mesela;
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün?
Sabah 9 akşam 18...
Sonra başka mecburiyetler...
Sıkışıp kaldık...
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı.
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı bir ömür yani...
Ne saçma...
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba..
Ben her bahar aşık olmam
Ama her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç, ama olsun...
İstemek de güzel.
Can Yücel​
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri