[YOUTUBE]RlqDFPLUhig[/YOUTUBE]
Yarayla alay eder, yaralanmamış olan. Dur, şu pencereden süzülen ışık da ne? Evet, orası doğu, H. de güneşi! Yüksel ey güzel güneş, öldür şu kıskanç ayı, bak nasıl da sararıp soluvermiş Tanrıça kederden? Sen ondan çok daha güzelsin diye.
...
Amma da yüzsüzüm, konuştuğu ben değilim ki. Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi, yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan: Biz dönünceye dek siz parıldayın, diye. Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde; utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı, gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı. Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte, gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.
...
Bak, nasıl da dayamış yanağını eline! Ah, eline giydiği eldiven olaydım da dokunaydım yanağına.
-
İnsanın Shakespeare olası gelmiyor mu ya? :p
