Babaannem Allahin insaniydi ya..Cok konusmazdi öyle.Kocasina cok asikti.Dedem de yakisikli yani.Mavi gözler sari saclar boy 185.O ne derse evet derdi.Öyle yetistirilmis.Agzinda hep dualar vardi.
Allah alniniza hayirli yazilar yazsin derdi sadece.
Bir gün köydeyiz.Buncagiz tavuklarini yemlemeye inmisti.Biz de onunla birlikte inmistik.Avlunun önünde bir araba vardi.
Hani su öküzlerin önüne takilanlardan.
Ben babaannemi kuckalayip üstüne bindirdim.Sonra iki kisi o arabayi bi o yana bi bu yana cekip durduk.
O da gülmekten kirilmisti.O günü hic unutmuyorum.Nur icinde yatsin.Zaten aslan dedem vefat ettikten sonra o da ardindan gitti hemen.Üzüntüden.
Ama anneannem öyle miydi?
Aboo keskin bir dil,fazlaca zekaya sahip bir kadindi.Osmanlica okurdu.
Hepsi nur icinde yatsin ecdadimizin.
Duygulandim ya.
Tek tesellim onlarla elimden geldigince zaman gecirmis olusumdur.
))
