Duygusal denilince insanların gözünde direkt ağlak histerik bir şeyler canlandırması çok garip.Aileden atalardan gelen "duygusal olmamaya" yönelik bir kodlama sanırım.
Duygusal ya da mantıklı olmayı değil de kişinin duygularını tanımamasını,yönetememesini ve baskilamasini zayıf bir davranış olarak görüyorum ben.(%100 mantıkçılar şekil a olarak gösterilebilir) Protozoonlar (ilkel hayvanlar) %100 mantıktır; siklus ve kodlarının dışına bir an çıkmaz, öyle yaşayıp giderler. Omurga ve biliş evrildikçe duygular gelişir,özelleşir,dallara ayrılır bu da duyguların ne kadar özel olduğunu gösterir. Ruh hastalarının evcil hayvan sahiplenirken köpeklere daha çok yönelmesinde de bunu görüyorum; noksan olana çekilme.Aslinda insan olarak anlaşılmanın,ruhsal olarak doyrulmanın ve empatinin peşindeyiz fakat bunu kendi irkimiza pek yakıştıramıyoruz. Öğretilerden olsa gerek.
