-
- Katılım
- 13 Ağustos 2023
-
- Mesajlar
- 2.771
-
- Tepkime puanı
- 4.052
-
- ForumSAL Yaşı:
- 3 yıl 2 ay
- Kıdem:
- Yerleşik Üye
-
- Konum
- Germany
Acıdan Can Sıkıntısına: Schopenhauer'un Sarkaci
Schopenhauer'a göre insan hayati, aci ile can sikintisi arasinda gidip gelen bir sarkac gibidir.
Bir seyi isteriz. Ona sahip olmadigimiz sürece eksikligini hisseder, pesinden kosar ve bundan aci duyariz. Sonunda elde ettigimizde ise kisa bir süre icin rahatlariz.
Ama o rahatlik uzun sürmez.
Bir zamanlar bizi heyecanlandiran sey siradanlasir. Arzu diner, yerini bosluk ve can sikintisi alir. Ardindan zihnimiz kendisine yeni bir arzu bulur ve sarkac yeniden hareket etmeye baslar.
Schopenhauer'un kötümserligi de tam burada yatar. Ona göre insan, mutlu olmak icin yasadigini düsünürken aslinda büyük ölcüde istemeye mahkumdur. Bir arzunun tatmini kalici mutluluk yaratmaz; yalnizca bir sonraki arzunun ortaya cikmasina kadar kisa bir sessizlik saglar.
Sahip olamadigimiz seylerin eksikligi canimizi yakar, sahip olduklarimiz ise zamanla gözümüzdeki büyüsünü kaybeder.
Belki de insanin trajedisi, istediklerine ulasamamasi degildir.
Ulastiginda da yetmeyecegini bilmeden sürekli istemeye devam etmesidir.
Schopenhauer'a göre insan hayati, aci ile can sikintisi arasinda gidip gelen bir sarkac gibidir.
Bir seyi isteriz. Ona sahip olmadigimiz sürece eksikligini hisseder, pesinden kosar ve bundan aci duyariz. Sonunda elde ettigimizde ise kisa bir süre icin rahatlariz.
Ama o rahatlik uzun sürmez.
Bir zamanlar bizi heyecanlandiran sey siradanlasir. Arzu diner, yerini bosluk ve can sikintisi alir. Ardindan zihnimiz kendisine yeni bir arzu bulur ve sarkac yeniden hareket etmeye baslar.
Schopenhauer'un kötümserligi de tam burada yatar. Ona göre insan, mutlu olmak icin yasadigini düsünürken aslinda büyük ölcüde istemeye mahkumdur. Bir arzunun tatmini kalici mutluluk yaratmaz; yalnizca bir sonraki arzunun ortaya cikmasina kadar kisa bir sessizlik saglar.
Sahip olamadigimiz seylerin eksikligi canimizi yakar, sahip olduklarimiz ise zamanla gözümüzdeki büyüsünü kaybeder.
Belki de insanin trajedisi, istediklerine ulasamamasi degildir.
Ulastiginda da yetmeyecegini bilmeden sürekli istemeye devam etmesidir.
