folie a deux
Bronze Üye
-
- Katılım
- 3 Mayıs 2019
-
- Mesajlar
- 2.503
-
- Tepkime puanı
- 1.601
-
- ForumSAL Yaşı:
- 7 yıl 5 ay
- Kıdem:
- Eskilerden
Yutkundum..
Girdaba girmiş gibiydi tüm sözlerim.
İnan.
Bildiğim tüm küfürleri kustum demin.
Hasretinden doğum sancılarına tutuştu yüreğim.
Bu kaç kahpe bıçak darbesiydi.
Sayamadım.
Tükenmiştim.
Hiçbir söz, acını teğet geçmiyordu.
Her harf,
Acı seanslarını tetikleyip duruyordu.
Ben değil belki ama!
Aşkın masada kalacak diye korkuyordum!
Artık yazmayacağım.
Kalbin, en müsait otobüs durağı gibiydi.
Yolcularını uğurlayıp duruyordun her seferinde!
Gör diye ayağa kalkışlarım, ayaklarıma vurulan zincirlerin gazabına uğradı sadece.
Yırtınmalarım,
Ringe havlu atıp duruyordu her seferinde.
Pes ettim.
Kaybettim.
Artık kanmayacağım.
Artık yanmayacağım.
Artık yazmayacağım.
Hem kalbi, fahişeliğe adanan birini kim yazmak ister ki?
Kimse görmesin diye çekingenliğe düşen cümlelerin canı cehenneme!
Bilmesin diye dizginlenemeyen sözyaşların da.
Lanet olası zaman dediğin ukala çocuğun da.
Ben gidiyorum.
Elimde avuç içi çizgilerime vuran kokunla.
Üzerimde taşıdığım ihanetle,
Kimsenin görmediği acınla,
Varamadığım tadınla.
Eğer bir daha yazarsam namerdim!
Çağırmadan gelirsen,
Kahpesin!
Af buyur.
Tüm küfürlerimi kustum demin.
Çünkü bir daha yazmayacağım.
Çünkü artık kirlisin.
Tenin,
Rengin,
Kendin..
Rüzgar
Girdaba girmiş gibiydi tüm sözlerim.
İnan.
Bildiğim tüm küfürleri kustum demin.
Hasretinden doğum sancılarına tutuştu yüreğim.
Bu kaç kahpe bıçak darbesiydi.
Sayamadım.
Tükenmiştim.
Hiçbir söz, acını teğet geçmiyordu.
Her harf,
Acı seanslarını tetikleyip duruyordu.
Ben değil belki ama!
Aşkın masada kalacak diye korkuyordum!
Artık yazmayacağım.
Kalbin, en müsait otobüs durağı gibiydi.
Yolcularını uğurlayıp duruyordun her seferinde!
Gör diye ayağa kalkışlarım, ayaklarıma vurulan zincirlerin gazabına uğradı sadece.
Yırtınmalarım,
Ringe havlu atıp duruyordu her seferinde.
Pes ettim.
Kaybettim.
Artık kanmayacağım.
Artık yanmayacağım.
Artık yazmayacağım.
Hem kalbi, fahişeliğe adanan birini kim yazmak ister ki?
Kimse görmesin diye çekingenliğe düşen cümlelerin canı cehenneme!
Bilmesin diye dizginlenemeyen sözyaşların da.
Lanet olası zaman dediğin ukala çocuğun da.
Ben gidiyorum.
Elimde avuç içi çizgilerime vuran kokunla.
Üzerimde taşıdığım ihanetle,
Kimsenin görmediği acınla,
Varamadığım tadınla.
Eğer bir daha yazarsam namerdim!
Çağırmadan gelirsen,
Kahpesin!
Af buyur.
Tüm küfürlerimi kustum demin.
Çünkü bir daha yazmayacağım.
Çünkü artık kirlisin.
Tenin,
Rengin,
Kendin..
Rüzgar