Nazan Öncel'den "Âşık değilim olabilirim" şarkısı bazı dukkanlarda ben girince çalardi. Beni kapıda gören şef garson yahut mekan sahibi, hemen bu şarkıyı açardi... Bu da nereden baksanız 2 sene öncesi. Fiyakalı bir şeydi, hem racondu hem hürmetti, beni hep çok mutlu etti.
Leylâ beni terk edeli sanırım 5 veya 6 sene oldu. Leylâ'yı sevmiş fakat âşık değildim. Leylâ benim ağzımda bir duvar, başka kadınlar için. Sürekli söyler-yazarım ki, kimse gelmesin, aman ümitlenmesin. Ve Leylâ kadar güzel ikinci bir kadın adı yoktur dünyada, rahmetli anneannemin adı da Leylâ'ydı.
Ben tüm Leylâ'lı şarkı ve şiirleri bilirim.
En son kime âşıktım hatırlamôrum bile. Bıraktım diyorum, karikatürize ediyorum, bunu anlamayan var mı fakat gerçekten de bırakmış gibi oldum çünkü kimseyi sevemiyorum. İstiyorum, afedersiniz tiksiniyorum. Eskiden yüksek dozaj aldığım için artık işlemiyor galibe.
Ve korkuyorum. Bir gün birini sevmekten, âşık olmaktan korkuyorum. İstemiyorum.
Yoruldum, yorgunum, takatim yok.
