An’sızın - Yunus KÜÇÜKKARACA

An’sızın

/henüz son kullanma tarihi,
geçmeyen bir aşk hâline./

…an’sızın,
gidiyorsun.


Ben,
bütün noktasız harfleri,
noktalıyorum.
Kibarlık olsun diye değil,
içinde sadece siz geçsin diye…

Susuyorum,
bir kadına,
bir şaraba.

Dudaklarımı kurutmaya asıyorum.
Canım hiç öpüşmek çekmiyor.
Çünkü sen an’sızın gidiyorsun.

Yarım kalıyor,
zaman / sigara / şarap / dudaklarım.

Kuş kanadından,
ağır yükler taşıyorum.
Üzerime,
yağmur yağıyor.

Gökyüzü ile birlikte ağlayan,
adam oluyorum.
Aslında,
nedeni belli / yolu belli / yordamı belli.

O kadar söylüyorum da,
sen an’sızın gidiyorsun.

Maksat sadece,
siz hâlini biz haline çevirmek,
onu da kadın değil,
şarap anlıyor.

Yunus KÜÇÜKKARACA