Su konu hakkinda sayfalarca yazabilirim. Benim dayilarim ikisi haric digerleri haysiyetsiz insanlar. O ikisi diger ayirdiklarimida yaklasik 5-6 ay once bir hafta arayla corona nedeniyle topraga verdik.
Benim dedem toprak agasiydi burada. Soyum taaa burasi "Liva İskenderun" zamanlarina dayanir. Anneannem her zaman Anneme dermis ki "Allah bana uzun omur verirse cocuklarima degil, torunlarima miras birakacagim." Herkesten once kendisi öldü. Dedem hak hukuk, adalet bilmeyen biriydi. Dayilarim ise yiyici paraya tapan insanlardi ve hâlâ oyleler. Dedemin yakin zamanda ölecegini anlayinca ne tesaduf ki hepsi birden iflas etti. Sattilar, sattilar, sattilar. Adam ölüm dosegindeyken imzalar attirdilar. Daha cok kucuktuk, anlamiyorduk oyle seylerden.
Allahin adaleti sasmaz, bir gercek. Allah hepsine oyle dertler verdi ki burunlarindan geldi. En buyuk dayim 30 kusur yildir evimize ayak basmadi. Ne bayram, ne seyran, ne cenaze. Yari felc halde, yillardir toparlayamadi. Torununun cocugunu gordu. Daha kac kusak goreceksin yahu.

Hepsinin basina kotu olaylar geldi. Uzulmuyorum. Dayi tarafindan yolda gorsem taniyamayacagim kuzenlerim var. Yabanci gibiler hepsi. Dava sadece miras davasi degil. Dogustan babalarindan ego genini almis kisiler. Bir suru olaylar olaylar.. cok sey var ama neyse kisa keseyim.