Anlamsızlaşma.

"Ölümsüzlük dedikleri bu olsa gerek…" diye düşündü adam.
Seni seven bir tenin sıcaklığını, içtenliğini hissetmek gibisi olamaz diye düşündü. Biraz daha sıktı kadını.
Sanki pamuktan bir yastığa sarılır gibi hissetti. O kadar yumuşaktı teni.
Zaten o böyle boynuna sarılınca içinde bir bahçe gün yüzüne çıkıyordu.
İfadesiz yüzünde yavaşça bir tebessüm oluşuyordu. Onun sarılmasına dair o kadar çok şey söyleyebilirdi ki..
Zaten biliyordu, hiçbir sarılma onunki gibi olamazdı. Bunun için büyük bir sevgi lazımdı.
Bu sebepten hiç de beni seviyor musun diye sormamıştı kadına.
Çünkü o ne zaman sarılsa iliklerine kadar hissediyordu onun sevgisini..
Zaten birbirini seven iki ten yan yana geldiğinde söze de ihtiyaç kalmıyordu.
Usulca dokunmayı ve hissetmeyi dünyanın hiçbir dilinde anlatamazdı.
Bazı hisler o kadar kuvvetlidir ki konuşulan tüm kelimeler onun yanında anlamsızlaşır.
Ancak bu anlamsızlığa erişebilenler aşkı tam manasıyla yaşayabilirler…​