-
- Katılım
- 13 Ağustos 2023
-
- Mesajlar
- 2.755
-
- Tepkime puanı
- 4.030
-
- ForumSAL Yaşı:
- 3 yıl 2 ay
- Kıdem:
- Yerleşik Üye
-
- Konum
- Germany
1920’de Antep kuşatması sırasında şehirden çıkarılan 800 Ermeni ve antepli yetimin Fransız birlikleriyle birlikte önce Kilis’e, ardından Halep ve Beyrut’a götürülmesidir.
1920 yılında Antep'teki Near East Relief yetimhanesinde bulunan çocuklar, Fransız birliklerinin 2 Haziran'daki çekilişi sırasında şehirden çıkarıldı. Kaynakta, kafilede 800 yetimin bulunduğu; kafilenin Kilis üzerinden Halep'e, oradan da Beyrut'a ulaştığı belirtiliyor.
Yani Antep kuşatması yalnızca cephede yaşanan bir savaş değildi.
800 çocuk ne oldu?
1919'da Antep'te Near East Relief (Yakın Doğu Yardım Teşkilatı) yetimhanesi kurulmuştu. Çocukların bir kısmı Antep ve çevresinden, bir kısmı ise Kilis ve başka yerlerden getirilmişti.
Antep Savunması sırasında çocuklar bir süre Amerikan Hastanesi çevresinde, daha sonra hastane avlusundaki bir yeraltı mağarasında tutuldu. Houshamadyan'a göre iki aydan fazla burada kaldılar.
2 Haziran 1920'de, Fransız birliklerinin Antep'ten çekilişi sırasında yaklaşık 800 yetim çocuk Fransız kafilesine katıldı.
Kafile önce Kilis'e, oradan Halep'e, daha sonra Beyrut'a ulaştı. Yetimhanenin sorumlusu Ray Travis de çocuklarla birlikte gitti.
Haziran 1920'nin sonlarında Beyrut'a ulaştılar ve önce Beyrut limanı yakınındaki Karantina bölgesinde çadırlardan oluşan bir kampta barındırıldılar. Ray Travis burada kampın yöneticisi olarak görevlendirildi.
2 Haziran 1920'de, Fransız birliklerinin Antep'ten çekilmesi sırasında yaklaşık 800 yetim de kafileye katıldı.
Eylül 1920'de çocuklar Beyrut'tan yaklaşık 40 km kuzeydeki Cübeyl'e (Biblos) taşındı. Burada eski ve kısmen harap bir ipek fabrikası yetimhaneye dönüştürüldü. Kurum zamanla yaklaşık 1.500 çocuğa ev sahipliği yapan büyük bir yetimhaneye dönüştü ve Ray Travis 1924'e kadar yöneticiliğini yaptı.
Çocuklar, Amerikan Hastanesi yakınındaki Hallaçyan Yetimhanesi bahçesindeki yeraltı mağarasında iki aydan fazla kaldı. Travis'in günlüğü, bu süre boyunca yiyecek ve giyeceğin mağaraya taşındığını; bombardıman altında bile çocukların beslenmesinin öncelik olduğunu anlatıyor.
çocuklara ekmek bulma,
giyecek temin etme,
mağarada geçen günler,
yağmur altında ilerleyen kağnılar,
bombardıman sırasında çocukların korunması..




1920 yılında Antep'teki Near East Relief yetimhanesinde bulunan çocuklar, Fransız birliklerinin 2 Haziran'daki çekilişi sırasında şehirden çıkarıldı. Kaynakta, kafilede 800 yetimin bulunduğu; kafilenin Kilis üzerinden Halep'e, oradan da Beyrut'a ulaştığı belirtiliyor.
Yani Antep kuşatması yalnızca cephede yaşanan bir savaş değildi.
800 çocuk ne oldu?
1919'da Antep'te Near East Relief (Yakın Doğu Yardım Teşkilatı) yetimhanesi kurulmuştu. Çocukların bir kısmı Antep ve çevresinden, bir kısmı ise Kilis ve başka yerlerden getirilmişti.
Antep Savunması sırasında çocuklar bir süre Amerikan Hastanesi çevresinde, daha sonra hastane avlusundaki bir yeraltı mağarasında tutuldu. Houshamadyan'a göre iki aydan fazla burada kaldılar.
2 Haziran 1920'de, Fransız birliklerinin Antep'ten çekilişi sırasında yaklaşık 800 yetim çocuk Fransız kafilesine katıldı.
Kafile önce Kilis'e, oradan Halep'e, daha sonra Beyrut'a ulaştı. Yetimhanenin sorumlusu Ray Travis de çocuklarla birlikte gitti.
Haziran 1920'nin sonlarında Beyrut'a ulaştılar ve önce Beyrut limanı yakınındaki Karantina bölgesinde çadırlardan oluşan bir kampta barındırıldılar. Ray Travis burada kampın yöneticisi olarak görevlendirildi.
2 Haziran 1920'de, Fransız birliklerinin Antep'ten çekilmesi sırasında yaklaşık 800 yetim de kafileye katıldı.
Eylül 1920'de çocuklar Beyrut'tan yaklaşık 40 km kuzeydeki Cübeyl'e (Biblos) taşındı. Burada eski ve kısmen harap bir ipek fabrikası yetimhaneye dönüştürüldü. Kurum zamanla yaklaşık 1.500 çocuğa ev sahipliği yapan büyük bir yetimhaneye dönüştü ve Ray Travis 1924'e kadar yöneticiliğini yaptı.
Çocuklar, Amerikan Hastanesi yakınındaki Hallaçyan Yetimhanesi bahçesindeki yeraltı mağarasında iki aydan fazla kaldı. Travis'in günlüğü, bu süre boyunca yiyecek ve giyeceğin mağaraya taşındığını; bombardıman altında bile çocukların beslenmesinin öncelik olduğunu anlatıyor.
çocuklara ekmek bulma,
giyecek temin etme,
mağarada geçen günler,
yağmur altında ilerleyen kağnılar,
bombardıman sırasında çocukların korunması..



