Depremde Sakarya'daydım. Uyandığımda üzerime kocaman bir oyuncak ayı düştüğünü gördüm. Hışımla kalktım, her yer cam kırıkları ile doluydu. Kapı ve pencereler kilitlenmişti. Birinci katta olduğum için bir şekilde kendimi dışarı attım. Karşı binanın alt balkonu çökmüş, arabaların burunları altında kalmış ve hepsi dörtlülerini yakmış alarmları çalar bir şekilde duruyordu. Donla atletle dışarıda gezen bir çok insan gördüm, her yer toz dumandı. Karşı binanın üst katlarında bir teyze elinde tespih kurtarılmayı bekliyordu; balkondan seslenip duruyordu. Açık alana çıktığımızda artçıların devam ettiğini gördük. Ambülansların siren sesleri birbirine karışıyordu. Gün ağarana kadar dışarıda kaldık ve asıl manzara gün ağardıktan sonra belli oldu.
