şennur kasa

“Hak’u msk’va mot ore?” Murat genç kıza doğru bir adım daha yaklaşmış, kelimeler dudaklarından mırıldanırcasına dökülmüştü. Defne yavaşça yutkundu. Bu büyülü kelimelerle tüm dengesi bozuluyor, beyninin odalarında tuzlu deniz kokusu dalgalanıyordu. Ruhu ise denize nazır bir manzaranın keyfini...

Kamuflajlarınızı hazırlayın 1998 yılına geri dönüyoruz! 90’lı yıllar… Televizyonda ‘Deli Yürek’ izlemek... Walkmanden Sezen Aksu dinleyerek bunalıma girmek... 160 karakterle sınırlı kısa mesajlar... Kontörlü telefonlar... Sosyal medyanın henüz yaygınlaşmadığı samimi zamanlar... Siyasi...

Mustafa… Bir ‘deli adam’… Elif ... Bağrında yetim bir kız çocuğu saklayan ağır abla… Elif’in Mim Durağı bir son değil bizim hikâyenin başlangıcıydı aslında… Ve sonrası, nasibini bulan kalplerin kördüğüm olma hikâyesi… Yaratan isteyince her şey oluyordu. Bazen nasıl olduğunu bile anlamadan...

“Benim dünyadaki cennetim, senin kalbindir oroperişk’imi.” Defne kulağına efsunlu büyüler fısıldanmış gibi irkildi, gözlerini açamadı bir süre. Murat’ın olmadığı bir dünya düşünemiyordu. Daha bir sene önce bu adamın varlığından bile habersizken, bu bir senede onsuz nefes almanın nasıl bir şey...