@
NiL`
Yorumlar için evvela sizlere teşekkür ederim ..
ALLAH korkusu ve ALLAH rızası ..
Korkudan başlayalım .. Korku zararlı bir duygu mudur ? Korku insanın gelişimini engeller mi yoksa dengeler mi ? Söz gelimi ; Babanıza duyduğunuz saygı ve sevgi yanında ondan korkmanız da kötü bir şey midir ?
ALLAH korkusunu imanın bujileri gibi düşünmüşümdür hep .. Kendimden örnek verecek olursam ; " Yıllar önce bambaşka bir insanken bir gün çok korktum ..Dünyevi bir korkuydu bu .. Öyle bir korku çöreklendi ki sinemde, geceleri uyuyamaz olmuştum ve bu korkuyla sığınmam gereken yegane merciye sığındım ..
ALLAH'a yüzümü döndüğüm o günlerde o dünyevi korku yerini pişmanlığa sonra da " bilinmemezliğin dögüsüne " bıraktı bende .. Rabbimi tanımaya başladıkça sonumun ne olacağından korkmaya başladım .. Ve bir müddet sonra fark ettim ki ALLAH korkusu sebebiyle geçmişte yaptığım hataları yapmıyor, onlardan uzak duruyordum ..
Sonra zamanla bu korku ya bende azaldı ya da fıtratımız gereği alıştım ama kalın çizgiler çektiğim hatalarıma da şükürler olsun bir daha dönmedim ..
Yani demek istediğim ALLAH korkusu beni eğitti .. O bir eğitmendi ve bana öğretti .. Sonra beni bir başka eğitmenin eline bıraktı : ALLAH RIZASI
ALLAH Rızası İslamın özüdür .. Müslümanın yaşama gayesidir .. Eğer bizler yaptığımız her şeyi Rabbimizi memnun etmek amacıyla yapabilsek dünyayı cennete çevirebilirdik ..
Yani hiç bir çıkar gözetmeksizin her amelimizi nefsimizden arındırıp gerçekleştirebilsek tam anlamıyla müttakilerden olabiliriz ..
Kestiğimiz kurbanın etini düşünmek yerine, o etle ALLAH rızası için hangi garibanların karnını doyurabileceğimizi veya yaptığımız yardımla " nasılda iyi adamım " diye etrafça bilinmek yerine " Rabbimin bilmesi yeter " duyusunu kabullendirebilsek benliğimize, o vakit neden ALLAH katında meleklerden dahi üstün tutulduğumuzu anlayabiliriz belki ..
ALLAH korkusu evet ateşleyicidir, dürtücüdür ama sürekliliğini sağlamak zordur .. Korkunun yerini ALLAH rızası almazsa eğer ibadetlerimizin de devamlılığı gelmez ..
Nil kardeşimin namaz ile ilgili sorusuna gelince ; Hafızam beni yanıltmıyorsa eğer 7 seneden beri 5 vakit namazımı kıldığımı sanırım ( Kabulunu ALLAH bilir ) Hiç ara vermedim .. Ama namaza ilk başladığım zamanlar birden başlamadım .. Önce kendime kılması en kolay vakiti seçtim .. Misal ; Sadece akşam namazlarını kıldım bir iki hafta boyunca derken yavaş yavaş vakitleri arttırdım .. Ve sonunda her vaikiti kılmaya başladım .. Sana da böyle bir taktik önerebilirim ..
Bir de ALLAH Kuran'da buyurur ki ; "
İnsanoğlu pek nankördür, başı derde düştüğü vakit bize sığınır, biz onu refaha çıkarınca bizden yüzünü çevirir "
Bu ayeti ruhuma işledim ben .. Bir çok kimseye göre bencil ya da nankör olmayı göze alabilirim ama Rabbime karşı bu şekilde anılmak istemiyorum .. O yüzden de elimden geldiğince beni sıkıntılardan huzura çıkaran Rabbime nankörlük etmemeye çalışıyorum .. O'nun elbette ki benim vefama ihtiyacı yok ama benim O'nun rızasına her şeyden çok ihtiyacım var ..