7. sınıfa giderken sadece ufak dokunuşlarda bulunmak için cımbızı elime almıştım. Sağ kaşımı alıyorum ama yanlış bir şeyler var bu kadar orantısız olmaması gerek diyerek kaşımı incecik bir şerit haline getirdim. Bu sefer diğer kaşımı ona uydurmak zorunda kaldım. Ailem durumu farkettiğinde çok utanmış ve sonrasında saçlarımı kahkül keserek durumu kotarmaya çalışmıştım. Ve bu hazin durum günlüğüme " kendimi şeytana benzettiğim için hiç affetmicem" olarak geçti.
Zannediyorum bu travmanın etkisinden lise sona kadar kaşlarıma dokunmadım.
