Gölgesiz Ağaç

⚪ Konu yazarı en son 2763 gün önce aktifti
Gölgesiz Ağaç

Ateşe tapan şömine kedileri gibi

Kaygısız uzanamadık gitti;

Şu bilmem neyine bağlandığımız

Yaşamın kenarında.

Nefesi ensesinde, kendinden kaçan;

Kuyruğu tenekeli köpek örneği,

Birbirimizden kaçışlarımız.

Önce karnı aç, başı kabak,

Ayağı yalın bir çocukluk...

Ve aşk denizlerinde dümensiz gençlik gemisi...
Sonra?

Sonrası elde var iki,

Birincisi şiirlerime sığdıramadığım bir yalnızlık,

Yalnızlığım.

Şair hastalığım.

İkincisi seninki, senin yalnızlığın.

Sen diken tarlasında, yağmura aç

Boynu bükük bir gelincik…

Ben insan ormanında gölgesiz bir ağaç...


Ahmet Zekai Yıldız​
 
Geri