Forumsal Keşif

Abi sallanmaya başladık.. Kız kardeşim matematik öğretmeni ve o gün sabaha kadar test çözecem soru çözecem diye plan yapmış o an uyanıktı. İlk depremi kaale almamış hafif diye ama 04.17 de olan depremde deli gibi depreeeeem diye çığlık atıp kendini yola atmak için koşmuş. Anında uyandık annemle o an annem ve ben salonda uyuyorduk karşılıklı. Çığlığa uyandık annem şokta ama ben Allah'ın hikmetidir ki sakindim. Ama görün deli gibi sallanıyoruz. Annem can havliyle bana tutunmuş "Oğlum hakkım helal olsun hepinize diyor ama ben etrafa sağa sola bakıyorum annemin kazağından yakasından bilmiyorum işte ama çekiştiriyorum. Merdiven çökmüş gördüm yan binaya çektim orasının sağlam olduğu aklımda her zaman. Çünkü bizim bina 40+ yıllık ha yıkıldı ha yıkılacak diye bekledim. Neyse.. 2 tonluk boş bir su deposunun hizasına yerde birbirimize sarılıp bekledik. Bir an durdu ve yoldakiler bize inin diye bağırdılar. Biz inerken tekrar başladı ama elim arkada annemin kıyafetinde. Bir şekilde sağ salim indik arabalara geçtik. Ben taktım kafaya ama çıkacam abi telefon yukarda. Kuzenlerime dedim ben çıkıyorum haberiniz olsun. Neyse 1 veya 2 demire tutunmuş merdiven üzerinden eve girdim. Her şey devrilmiş zifiri karanlık ama evi ezbere biliyorum diye direkt uyuduğum yere gidebildim aldık telefonu. Tam dönecekken tekrar deprem başladı dışardaki çığlıkları duyun siz. Ben flaşı açmıştım ama bir nevi ezbere geri indim.


Sabah olmuyordu bir türlü 9 oldu halen hava karanlık. Kız kardeşim "abi altınlarım var annemin dolabında onları almamız lazım" dedi. Amcam, ben ve kız kardeşim çıktık bir şekilde aradık bulduk. Ama o ara artçılar durmadan devam ediyordu. Siz inin gelıyorum ben dedim. Bende kendi bazı eşyalarımı aldım. Tam inecekken sağlam bir artçı oldu. Merdiven de sağa sola tutundum bitene kadar gözlerim kapalıydı zaten. Nefes alışverişlerimi saydım resmen. O an merdivenle düşecem sandım. Ziynet eşyalarını kurtarınca boşverdik her şeyi zaten. İnince annemin bir sarılışı vardı kendimi kahraman sandım lan. Sonra komşulara yardıma gittik tabi üst cadde de bir komşumuzun aracı benzinli bize depom full çekin yakıtı dedi. Kriko ile arkadan aracı kaldırıp hortum yardımıyla yanımda dizdikleri 5 litreiik bidonları doldurdum tabi benzine doydum ben o an. Kurtaramadık abi çok kaybımız oldu. En sonunda abim; "Bahti Ankara'ya gidiyoruz" diyince bırakıp gitmek zorunda kaldım.

Halen mahalleli ile konuşurken başım eğiliyor sindiremiyorum, sindiremeyecem hiçbir zaman.